تا چه حد ارزش وقت خود را می دانيم؟ آيا لحظات برايمان ارزشمند است يا زمان را منبعي دائمي می پنداريم که هميشه در دسترسمان است؟!!

ارزش يك سال را از دانش آموزي بپرس كه در امتحانات پايان سال رد شده است و قرار است كه يك سال ديگر كتابهاي تكراري را ورق بزند.

ارزش يك ماه را از مادري بپرس كه طفل نارسش فقط يك ماه زودتر به دنيا آمده و حالا چكيده هشت ماه آرزوهاي طلايي اش زير چادر اكسيژن تلف شده است.

ارزش يك هفته را از نويسنده هفته نامه اي بپرس كه همه هفته گذشته سرش شلوغ بوده و در آغاز هفته جديد بايد گزارشش روي ميز سردبير باشد.

ارزش يك ساعت را از دو چشم انتظار بپرس كه براي ديدن هم سر قرار لحظه شماري مي كنند.

ارزش يك دقيقه را از مسافر جامانده اي بپرس كه يك دقيقه پيش قطارش بدون او را افتاد.

ارزش يك ثانيه را از كسي بپرس كه فقط يك ثانيه ترمزش دير گرفت و حالا به جسدي كف خيابان خيره شده است.

ارزش يك صدم ثانيه را از دونده اي بپرس كه در المپيك نقره گرفت.

اينك به خاطر بياوريد كه چند بار در طول زندگي احساس كمبود وقت نموده و آرزو كرده ايد كه اي كاش در هر روز بجاي 24 ساعت، 48 ساعت وقت مي داشتيد؟

حال، اگر به شما بگويند آرزوي شما برآورده شده، چه احساسي خواهيد داشت؟ كليد تحقق اين آرزوي شما در آموز ه هاي علم مديريت زمان مي باشد!

يكي از مهمترين مسايل انسان در هر شرايطي، هر سن و سالي و با هر مذهب و اعتقادي، مسئله "موفقيت" (Success) مي باشد.

تمام دانشمندان و محققان نيز در تلاشند تا انسان را در موضوعات مختلف ياري رسانند تا بتواند مسايل مختلف خود را حل كند. تازه خودشان نيز در اين تلاش علمي و تحقيقي به دنبال كسب موفقيتند!

تعريف موفقيت: "موفقيت عبارت است از نيل رضايتمندانه به اهداف از پيش تعيين شده در زمان معين".

بر اساس اين تعريف، اگر در زندگي خود هدفي نداشته باشيم، موفقيتي هم نخواهيم داشت و به قول يك مثل غربي:

باد موافق براي كشتي بدون مقصد بي معناست!

در گام دوم بر اساس يك تحليل علمي بايد فاصله خود تا اهدافمان را تعيين و مسيري كه ما را به وضعيت مطلوب مي رساند، شناسايي كنيم.

يكي از عواملي كه موجبات رضايت ما را درفرآيند موفقيت تأمين مي كند، مسأله "زمان" تحقق هدف مي باشد. پس بايد با طراحي يك برنامه زمان بندي شده زمان دقيق تحقق اهدافمان را بدست آوريم.

مهمترين اصل در اين ميان، اولويت بخشيدن به فعاليت ها و تقسيم آنها به امور فوري و ضروري است كه در اين صورت امور غيرفوري و غيرضروري خود به خود از زندگي ما حذف مي شوند.

اما يك نكته كليدي در اين مرحله اين است كه در حين اجرا و پس از هر دوره زماني، بايد دستاوردهاي خود را ارزيابي و نتيجه آن را در برنامه اعمال كنيم. اين امر موجبات تصحيح رفتار خود و برنامه هايمان را فراهم مي نمايد كه در نتيجه اجراي آنها، قله اهدافمان فتح گردد.